De Kachetiaanse en Imeretiaanse methoden zijn twee verschillende manieren om Georgische oranje wijn te produceren. Het belangrijkste verschil tussen de twee methoden is het fermentatieproces. In dit artikel lees je meer over het productieproces van Georgische wijnen en de verschillen tussen de Kachetiaanse en de Imeretiaanse methodes.
Kachetiaanse methode
De Kachetiaanse methode, ook wel bekend als de traditionele methode, houdt in dat de druiven in kleivaten (Qvevri genoemd) worden geplaatst, samen met de schil, steeltjes en zaden. De druiven worden vervolgens afgedekt met een doek om stof en insecten buiten te houden.
De kleivaten worden begraven in de grond, waar ze worden blootgesteld aan fluctuerende temperaturen en luchtvochtigheid. Hierdoor kan spontane fermentatie plaatsvinden en ontstaat er een unieke smaak en textuur. De druiven blijven in de kleivaten voor een paar maanden tot wel enkele jaren.
Imeretiaanse methode
De Imeretiaanse methode daarentegen, ook wel bekend als de Europese methode, houdt in dat de druiven eerst worden geperst en het sap wordt vervolgens in kleivaten geplaatst om te fermenteren. De schil, steeltjes en zaden worden niet toegevoegd aan de vaten. Het proces duurt ongeveer twee weken en de wijn wordt vervolgens overgebracht naar een ander vat om te rijpen.
Verschil tussen Kachetiaanse en Imeretiaanse methodes
Het verschil in fermentatieproces heeft invloed op de smaak en textuur van de wijn. De Kachetiaanse methode zorgt voor een complexere, robuuste smaak met een hoger tanninegehalte en een kenmerkende oranje kleur. De Imeretiaanse methode kan een lichtere, fruitigere smaak hebben en heeft vaak een lichtere kleur.
Beide methoden hebben hun eigen voor- en nadelen en zijn geliefd onder wijnliefhebbers. De keuze tussen de twee methoden hangt vaak af van persoonlijke voorkeur en het type gerecht waarmee de wijn wordt geserveerd.
